Skuteczne sposoby na suchy kaszel

Męczy, drażni, nie daje spać – suchy kaszel zwiastuje początek infekcji. Jego leczenie polega na podawaniu środków, dzięki którym z nieproduktywnego zamieni się w produktywny, tzw. kaszel mokry. Oprócz leków warto też wypróbować domowe sposoby, m.in. napar z siemienia lnianego, miód czy inhalacje z olejkiem eukaliptusa.

Męczące ataki, nieprzyjemne uczucie w gardle, stałe podrażnienie dróg oddechowych – suchy kaszel może być bardzo uciążliwy. Zwykle stanowi jeden z pierwszych objawów przeziębienia lub grypy. Wraz z rozwojem infekcji zamienia się w kaszel mokry – tzw. kaszel produktywny, który umożliwia odksztuszanie wydzieliny zalegającej w płucach. Zanim jednak do tego dojdzie, warto ulżyć sobie w dolegliwościach – za pomocą leków lub domowymi sposobami.

Leki na suchy kaszel

Na rynku dostępne są leki różnego rodzaju – dzielą się na te ułatwiające usuwanie zalegającej wydzieliny oraz te hamujące odruch kaszlowy. Wybierając preparat bez konsultacji z lekarzem należy pamiętać, iż celem leczenia powinno być przejście kaszlu z suchego na mokry. Kaszlu nie należy tłumić na wszelką cenę – leki hamujące kaszel powinno się stosować przede wszystkim na noc, gdy uciążliwa dolegliwość uniemożliwia sen. Za dnia natomiast stosuje się leki wykrztuśne, dzięki którym chorobotwórcze drobnoustroje są usuwane z dróg oddechowych.

Pojawienie się suchego kaszlu najlepiej skonsultować z lekarzem. Szczególnie jest to ważne w przypadku dzieci – tym bardziej w momencie, gdy nie potrafimy dokładnie określić, jaki rodzaj kaszlu męczy naszą pociechę. Niektóre rodzaje kaszlu przypominające kaszel suchy są szczególnie niebezpieczne, dotyczy to np. kaszlu krtaniowego, tak zwanego kaszlu szczekającego, kaszlu napadowego czy świszczącego.

Domowe sposoby na suchy kaszel

Przede wszystkim przy suchym kaszlu konieczne jest wypijanie dużej ilości płynów oraz odpowiednie nawilżenie pomieszczenia, w którym znajduje się chora osoba. Drugi warunek można spełnić poprzez wietrzenie pokoi oraz umieszczanie wilgotnych ręczników na kaloryferach. Skuteczne nawilżenie dróg oddechowych zapewnią też inhalacje. Można je wykonać nawet wtedy, gdy nie posiadamy w domu nebulizatora. Do miski z gorącą wodą wystarczy dodać kilka kropel olejku eukaliptusowego, majerankowego, sosnowego czy sandałowego, a następnie wdychać parę przez kilka-kilkanaście minut.

Naturalnymi lekarstwami na suchy kaszel są m.in. tymianek, podbiał, dziewanna, porost islandzki, a także propolis i prawoślaz. Miód z kolei najlepiej łagodzi kaszel występujący w nocy – za najskuteczniejszy uważa się w tym względzie miód gryczany. Napar z siemienia lnianego natomiast świetnie sprawdza się w łagodzeniu odruchu bezproduktywnego kaszlu, a syrop sosnowy korzystnie wpłynie na organizm w początkowej fazie infekcji, gdy kaszlowi towarzyszy katar, dreszcze i inne objawy rozwijającej się choroby.

Gdy kaszel potrzebuje czasu

Suchy kaszel może tez pojawić się już po przebytej chorobie. Odruch kaszlowy w takim wypadku spowodowany jest uszkodzeniem błony śluzowej dróg oddechowych, którą podrażnia praktycznie wszystko – zmiana temperatury, dym itp. W takim wypadku organizm potrzebuje czasu, by się zregenerować. Pomożemy mu w tym popijając napar z siemienia lnianego i dbając o nawilżenie błon śluzowych.

Odra – objawy, leczenie i zapobieganie

Gorączka, katar, kaszel i męcząca, uciążliwa wysypka – to objawy niegdyś zapomnianej choroby, która obecnie znów zbiera żniwo w postaci kolejnych zarażeń. Odra jest bardzo niebezpieczna ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia poważnych powikłań. Nie ma na nią cudownego lekarstwa, a uchronić przed nią może wyłącznie szczepienie.

Jeszcze kilka lat temu uważana była za chorobę zapomnianą, z którą współczesna medycyna znakomicie sobie poradziła. Jednakże w wyniku migracji ludności z krajów, gdzie szczepienia wciąż nie są powszechne oraz odmawiania szczepień dzieci, odra znów stała się realnym zagrożeniem. To choroba o wyjątkowo wysokiej śmiertelności – statystycznie umiera na nią 1 na 1000 zarażonych. Szczególnie niebezpieczna jest m.in. kobiet w ciąży.

Objawy zachorowania na odrę

Wywołana przez wirus odry (Measles wirus), choroba ta wywołuje bardzo podobne objawy u dorosłych i dzieci. Pojawiają się około 10-12 dni od zakażenia. Najwcześniejsze objawy mogą przypominać przeziębienie lub grypę – to gorączka, złe samopoczucie, katar, kaszel i zapalenie spojówek. Po 2-4 dniach odra objawia się wysypką. Jako pierwsze w jamie ustnej pojawiają się białe wykwity otoczone czerwoną linią. Następnie na całym ciele występuje wysypka o charakterystycznym wyglądzie – gruboplamista, z grudkami, zlewająca się z czerwonymi plamami o nieregularnych kształtach.

Po kilku dniach wysypka zmienia kolor na brunatny, a chory powoli zaczyna powracać do zdrowia. Nie zawsze jednak odra przebiega bez komplikacji. Choroba ta jest szczególnie niebezpieczna u dzieci, osób starszych i kobiet w ciąży. W przebiegu odry mogą pojawić się drgawki, wysypka krwotoczna, a w powikłaniach – zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie mózgu czy zapalenie mięśnia sercowego. Powikłania te stwierdza się aż w 30% przypadkach zachorowań.

Leczenie odry

Jak do tej pory nie wynaleziono cudownego lekarstwa na odrę. Leczenia polega wyłącznie na łagodzeniu objawów – podawaniu leków przeciwgorączkowych i przeciwkaszlowych. Chory powinien odpoczywać w łóżku – najlepiej w zaciemnionym pokoju, ze względu na mogące się pojawić zapalenie spojówek.

O wiele trudniejsze jest leczenie powikłań po odrze. W większości przypadków wymagają one hospitalizacji. U kobiet w ciąży zachorowanie na odrę może skutkować poronieniem, przedwczesnym porodem lub niską masą urodzeniową dziecka. Niektóre powikłania dają o sobie znać nawet 7-10 lat po przebyciu odry – tak jest z podostrym stwardniającym zapaleniem mózgu, które tylko w 10% przypadkach daje szansę na samoistną poprawę.

Jak uchronić się przed odrą

Wirus odry przenosi się drogą kropelkową oraz przez styczność z wydzieliną nosowo-gardłową lub moczem chorej osoby. Zetknięcie się z wirusem powoduje zachorowalność u 90% osób podatnych na tę chorobę. Jedynym sposobem na uniknięcie zachorowania jest szczepienie. W Polsce podaje się je obowiązkowo dzieciom w 13-14 miesiącu oraz 10 roku życia. Odporność na chorobę po 2 dawkach szczepionki utrzymuje się do końca życia i wynosi 98%. Zachorowania osób szczepionych zdarzają się bardzo rzadko, a przebieg choroby w takich wypadkach jest o wiele łagodniejszy niż u osób niezaszczepionych.